Geveltuin
Een geveltuin is een smalle beplante strook tussen de gevel van een woning en de stoep, aangelegd door de bewoner zelf in de openbare ruimte.
Een geveltuin is een smalle strook grond langs de gevel, meestal minder dan een halve meter breed, die de bewoner zelf beplant in wat formeel openbare grond van de gemeente is. Het is een van de kleinste vormen van vergroening naast een groendak op het eigen dak.
Omdat de strook op gemeentegrond ligt, vraagt aanleg meestal een melding of vergunning bij de gemeente, vergelijkbaar met de afweging bij een objectvergunning voor iets anders op straat. De regels verschillen per gemeente, onder meer over de breedte en of de stoep vrij moet blijven voor voetgangers.
Veel geveltuinen liggen aan de noordkant van een straat en krijgen weinig zon, wat de keuze aan schaduwplanten beperkt tot soorten die tegen droogte bij de gevel en weinig licht kunnen.
Op een offerte staat een geveltuin als kleine aanlegpost, met het opbreken van de bestaande verharding en het aanvoeren van grond als aparte regel.
Veelgestelde vragen
Heb ik een vergunning nodig voor een geveltuin?
Dat verschilt per gemeente; veel gemeenten vragen alleen een melding, maar de breedte van de stoep en de doorgang voor voetgangers bepalen of het zomaar mag.
Welke planten passen in een schaduwrijke geveltuin?
Vaste planten die weinig licht en een wat drogere bodem verdragen, zoals bepaalde varens en schaduwminnende bodembedekkers, passen beter dan planten die volle zon nodig hebben.