Dekzand
Dekzand is een dunne, door de wind afgezette zandlaag uit de laatste ijstijd die grote delen van Oost- en Zuid-Nederland als ondergrond bedekt.
Dekzand ontstond aan het einde van de laatste ijstijd, toen de wind vrij spel had over een kale, koude vlakte en fijn zand verplaatste tot golvende ruggen en laagtes. Die reliëfverschillen zijn in het landschap van Twente, de Achterhoek en de Peel nog altijd terug te zien.
Onder het dekzand ligt op veel plekken keileem, een dichte laag die water tegenhoudt. Waar dekzand direct op keileem ligt, kan een tuin bij regen langer nat blijven dan de losse bovenlaag zelf doet vermoeden.
Op zichzelf is dekzand arm aan voedingsstoffen, vergelijkbaar met andere zandgrond, en is bodemverbetering met compost bij aanleg gebruikelijk. Rond oude dorpskernen is de laag door eeuwen bemesting juist opgehoogd tot esgrond.
Voor een border betekent dat: eerst kijken of de tuin op kale dekzandrug ligt of op een opgehoogde es, want dat verschil bepaalt hoeveel voeding er al in de grond zit.
Veelgestelde vragen
Waarom blijft mijn tuin op dekzand toch nat na regen?
Vaak omdat er een dichte keileemlaag onder het dekzand zit die water tegenhoudt. Het zand zelf laat water door, maar de laag eronder niet.
Is dekzand hetzelfde als duinzand?
Nee. Dekzand ligt landinwaarts en is door de wind over een groter, vlakker gebied verspreid; duinzand hoort bij de kuststrook en heeft een andere ontstaansgeschiedenis.